இந்திய குடியுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும் - கனிமொழி எம்.பியிடம் தமிழ்நாட்டில் வசிக்கும் இலங்கைத் தமிழர்கள் மனு

இந்திய குடியுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும் - கனிமொழி எம்.பியிடம் தமிழ்நாட்டில் வசிக்கும் இலங்கைத் தமிழர்கள் மனு

   தமிழகத்தில் வரக்கூடிய 2026 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலை முன்னிட்டு திமுக தேர்தல் அறிக்கை தயாரிப்புக் குழு தமிழகம் முழுவதும் கருத்துக்களை கேட்டு வருகிறது. அதன்படி, திமுக தேர்தல் அறிக்கை தயாரிப்புக்குழு கருத்துகேட்புக் கூட்டம் திருச்சி ஜமால் முகமது கல்லூரியில் நடைபெற்றது.
   தேர்தல் அறிக்கை தயாரிப்புக்குழுத் தலைவரும், திமுக துணைப் பொதுச் செயலாளருமான எம்.பி கனிமொழி தலைமையிலான குழுவினர் திருச்சி, புதுக்கோட்டை, அரியலூர், பெரம்பலூர் ஆகிய மாவட்ட திமுக நிர்வாகிகள், பல்வேறு சமூக நல அமைப்புகளிடம் இருந்து மனுக்களைப் பெற்றுக்கொண்டனர். அந்தவகையில், இலங்கைத் தமிழ் அகதிகள், இந்திய வம்சாவளி குடியுரிமையற்ற தமிழர்களுக்கான இந்திய குடியுரிமை என்ற நீண்ட காலமாக நிலுவையில் உள்ள பிரச்சினையை பிரதானமாக வைத்து தமிழகத்தில் வசிக்கும் இலங்கைத் தமிழர்கள் சார்பிலும் கனிமொழியிடம் மனு கொடுக்கப்பட்டது.
  அந்த மனுவில் அவர்கள் தெரிவித்திருப்பதாவது; முதலமைச்சர் அவர்களுக்கும் தேர்தல் அறிக்கை தயாரிப்பு குழுவின் தலைவர் அவர்களுக்கும், நாங்கள், கடந்த 50-60 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக (நான்கு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக) தமிழ்நாட்டில் வசித்து வரும் இலங்கைத் தமிழ் அகதிகள், இந்திய வம்சாவளி குடியுரிமையற்ற தமிழர்களுக்கான இந்திய குடியுரிமை என்ற நீண்ட காலமாக நிலுவையில் உள்ள பிரச்சினையை, இருதரப்பு உடன்படிக்கைகள், அரசியலமைப்புச் சிந்தனைகள் மற்றும் மனிதாபிமானக் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் தீர்க்க உங்களது மதிப்புமிக்க தலையீடும் தலைமையும் வேண்டி இந்த மனுவை மிகுந்த பணிவுடன் சமர்ப்பிக்கிறோம்.
   தொடக்கமாக, குடிவரவு மற்றும் வெளிநாட்டவர்கள் சட்டத்தின் கீழான தண்டனை விதிகளில் இருந்து விலக்கு அளித்த அரசாணை S.O. 3997(E) மூலம் இந்திய அரசு மற்றும் உள்துறை அமைச்சகத்திற்கு எங்களது மனமார்ந்த நன்றியை பதிவு செய்கிறோம். இந்த மனிதாபிமான நடவடிக்கையின் மூலம் சுமார் 60, 70 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தமிழ்நாட்டில் அமைதியாகவும் சட்டப்பூர்வமாகவும் வாழ்ந்து வரும் ஆயிரக்கணக்கான அகதிகளுக்கு மிகுந்த நிம்மதியையும் ஆறுதலையும் வழங்கியுள்ளது. இதற்கு எங்களது மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொண்டே, எங்கள் சமூகத்தின் ஒரு பெரிய பிரிவினருக்கான நிரந்தர சட்ட அங்கீகாரம், அதாவது இந்திய குடியுரிமை, இன்னும் தீர்வு பெறாமல் இருப்பதை மிகுந்த பணிவுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.
   குறிப்பாக, இந்திய அரசின் தெளிவான வரலாற்றுச் செய்திப்பொறுப்புகள் இருந்தும் நீண்ட காலமாக குடியுரிமையற்ற நிலையில் வாழ்ந்து வரும் இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களாக இருக்கின்றோம்.
 வரலாற்றுப் பின்னணி: இந்திய வம்சாவளி தமிழர்கள் நாங்கள் அனைவரும் பொதுவாக இலங்கைத் தமிழர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டாலும், உண்மையில் பெரும்பாலானோர் இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களே. எங்கள் முன்னோர்கள் பிரித்தானிய குடியேற்ற ஆட்சியின்போது தோட்டத் தொழிலாளர்களாக தமிழ்நாட்டிலிருந்து இலங்கை (அப்பொழுது சிலோன்) கொண்டு செல்லப்பட்டவர்கள். இலங்கை சுதந்திரம் பெற்ற பின்னர், 1948 ஆம் ஆண்டின் சிலோன் குடியுரிமைச் சட்டம், இந்த இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களை குடியுரிமையற்றவர்களாக மாற்றி, அவர்களின் குடியுரிமை, வாக்குரிமை மற்றும் குடிமை மரியாதையை பறித்தது.
 1964 & 1974 இந்தியா–இலங்கை உடன்படிக்கைகள்; இந்த வரலாற்று அநியாயத்தை சரிசெய்ய, இந்திய அரசு மற்றும் இலங்கை அரசு இரண்டு முக்கிய இருதரப்பு உடன்படிக்கைகளில் கையெழுத்திட்டன.1964 ஆம் ஆண்டு சாஸ்திரி–சிறிமாவோ உடன்படிக்கை, மற்றும் 1974-ம் ஆண்டு காந்தி–சிறிமாவோ உடன்படிக்கை.
   இந்த உடன்படிக்கைகள் தெளிவாகக் கூறியதாவது; 6,00,000 இந்திய வம்சாவளி தமிழர்கள் மற்றும் அவர்களின் இயற்கை வளர்ச்சி அடைந்த சந்ததியினர் இந்தியாவிற்கு திரும்பப் பெற்று, இந்திய குடியுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும் மற்றும் 3,75,000 இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களுக்கு இலங்கை குடியுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும்.
   ஆனால், இந்த உடன்படிக்கைகள் 70 ஆண்டுகளைக் கடந்தும் முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை என்பதை மிகுந்த பணிவுடன் தெரிவிக்கிறோம். கிடைக்கும் பதிவுகளின்படி: 4,61,631 பேர் மட்டுமே இந்தியாவிற்கு மீளப்பெறப்பட்டு இந்திய குடியுரிமை பெற்றுள்ளனர். இதன் விளைவாக, சுமார் 1,40,000 இந்திய வம்சாவளியினர் மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினர், இந்த உடன்படிக்கைகளின் கீழ் இந்தியாவின் பொறுப்பு இருந்தும், இன்னும் குடியுரிமையற்றவர்களாகவே உள்ளனர்.
1983 இனவெறி வன்முறையும் நிர்வாகக் குழப்பமும்; 1983 ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் நிகழ்ந்த “பிளாக் ஜூலை” இனவெறி வன்முறை, நிலையை மேலும் மோசமாக்கியது. இதில் ஆயிரக்கணக்கானோர் கொல்லப்பட்டு, இலங்கைத் தமிழர்களும் இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களும் பெருமளவில் இடம்பெயர்ந்து, பாதுகாப்பிற்காக இந்தியாவிற்கு தப்பி வந்தனர்.
   இந்த திடீர் மனிதாபிமானச் சூழ்நிலையின் காரணமாக, இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களுக்காக மட்டுமே இருந்த மீளப்பெறும் செயல்முறை தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்டது. அதிகாரிகள், இந்திய வம்சாவளி மீள்பெறுபவர்கள் (IOTs) மற்றும் இலங்கைத் தமிழ் அகதிகள் ஆகியோருக்கு இடையே தெளிவான வேறுபாடு காண முடியாமல் போனது. இதன் விளைவாக, அனைவரும் ஒருங்கிணைந்து “இலங்கைத் தமிழர்கள்” என வகைப்படுத்தப்பட்டு, தமிழ்நாடு முழுவதும் அகதி முகாம்களில் தங்க வைக்கப்பட்டனர். இந்த வரலாற்று நிர்வாகக் குழப்பம் இன்றுவரை எங்களின் சட்டப்பூர்வ நிலையை பாதித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.
 1987 இந்தியா–இலங்கை ஒப்பந்தத்தின் பின்னணி; 1987 ஆம் ஆண்டு இந்தியா–இலங்கை ஒப்பந்தத்தின்போது, இலங்கைத் தமிழர்களும் மீள்பெறுபவர்களும் தொடர்பான பிரச்சினைகள் பரந்த அரசியல் மற்றும் மனிதாபிமானக் கோணத்தில் விவாதிக்கப்பட்டன. ஆனால், அந்த ஒப்பந்தம் முக்கியமாக இலங்கையின் இனப் பிரச்சினை மற்றும் அரசியல் தீர்வை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டிருந்ததால், 1964 மற்றும் 1974 உடன்படிக்கைகளின் கீழ் இந்திய குடியுரிமை பெற தகுதியுள்ள இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களின் தனித்துவமான பிரச்சினை முடிவான தீர்வைப் பெறவில்லை. 
   இதனால், ஏற்கனவே நிறுத்தப்பட்டிருந்த மீளப்பெறும் செயல்முறை தொடர்ந்தும் நிலுவையில் இருந்து, இந்திய வம்சாவளி மீள்பெறுபவர்களுக்கும் இலங்கைத் தமிழ் அகதிகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு மங்கிப் போனது. இதனால், 1964, 1974 மற்றும் 1987 ஆகிய பல இருதரப்பு ஒப்பந்தங்கள் இருந்தும், மீதமுள்ள இந்திய வம்சாவளி குடியுரிமையற்ற மக்களுக்கு இந்திய குடியுரிமை வழங்கும் குறிப்பிட்ட பொறுப்பு இன்னும் நிறைவேற்றப்படவில்லை.
  இன்றைய நிலைமை; இன்றும் தமிழ்நாடு, இப்படிப்பட்ட பத்தாயிரக்கணக்கான இந்திய வம்சாவளி குடியுரிமையற்றவர்களை தங்க வைத்திருக்கிறது. எங்களுள் பலர் 30 அல்லது 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியாவில் வாழ்ந்து வருகிறோம். பல குழந்தைகள் இந்தியாவிலேயே பிறந்து வளர்ந்தவர்கள்; அவர்கள் இலங்கையை ஒருபோதும் பார்த்ததுக்கூட இல்லை. இருந்தும், அவர்கள் குடியுரிமை, உயர் கல்வி வாய்ப்புகள், நிலையான வேலை, சமூக மரியாதை ஆகியவற்றிலிருந்து வஞ்சிக்கப்படுகிறார்கள்.
சட்டமன்ற தலையீட்டுக்கான பணிவான கோரிக்கை; இந்தச் சூழலில், உங்களது மதிப்புமிக்க அலுவலகங்களை மிகுந்த பணிவுடனும் ஆவலுடனும் கேட்டுக் கொள்கிறோம், ஒரு சிறப்பு குடியுரிமை மசோதாவை அல்லது ஏற்ற சட்டமன்ற நடைமுறையை முன்வைத்து ஆதரித்து வலியுறுத்தவும், அல்லது தனித்துவமான நிர்வாகச் செயல்முறையை உருவாக்கவும், இதன் மூலம் சுமார் 1,40,000 இந்திய வம்சாவளி குடியுரிமையற்ற மக்களுக்கு, 1964 மற்றும் 1974 இந்தியா–இலங்கை உடன்படிக்கைகளின் உண்மையான நோக்கத்திற்கு ஏற்ப, 1987 ஒப்பந்தம் வரை நடந்த வரலாற்று வளர்ச்சிகளை கருத்தில் கொண்டு, இந்திய குடியுரிமை வழங்கப்பட வேண்டும்.
தமிழ்நாடு மற்றும் திமுக தலைமையிடம் கனிவான வேண்டுகோள்; தமிழ்நாடு எப்போதும் சமூக நீதி, மனிதாபிமான மதிப்புகள் மற்றும் எல்லைகளைத் தாண்டிய தமிழர்களின் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கான ஒரு ஒழுக்கமான அரசியல் குரலாக இருந்து வந்துள்ளது. உங்களது தொலைநோக்கு தலைமையின் கீழ், திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் இந்தக் கொள்கைகளை நிலைத்து வைத்துக் கொண்டே வருகிறது.
   எனவே, இந்த விவகாரத்தை அவசரத்துடனும், ஒழுக்க வலிமையுடனும் பாராளுமன்றத்திலும் இந்திய அரசின் பார்வைக்கு எடுத்துச் செல்ல உங்களது தலைமையில் எங்களுக்கு முழுமையான நம்பிக்கை உள்ளது. இதன்மூலம், ஒரு நிரந்தரமான, சட்டப்பூர்வமான மற்றும் மரியாதைக்குரிய தீர்வு கிடைக்கும் என நம்புகிறோம்.
   இந்த நீண்ட காலமாக மறக்கப்பட்ட, மறுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இந்திய குடியுரிமை வழங்குவது, இந்தியாவின் வரலாற்றுப் பொறுப்புகளையும் இருதரப்பு உடன்படிக்கைகளையும் கௌரவிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், பல தலைமுறைகளாக அமைதியாக வாழ்ந்து, நாட்டிற்கு பங்களித்து, நாட்டின் மீது நம்பிக்கையுடன் இருந்த ஒரு சமூகத்திற்கு நீதி, அடையாளம் மற்றும் பாதுகாப்பை மீட்டளிக்கும்.
   தமிழ்நாடு அரசின் தொடர்ந்த ஆதரவுக்கு எங்களது மனமார்ந்த நன்றியை தெரிவித்துக் கொண்டு, எங்களது உரிய இடத்தை இந்திய குடிமக்களாக உறுதி செய்ய உங்களது கருணையுள்ள தலையீட்டை ஆவலுடன் எதிர்நோக்குகிறோம்.
  மேற்க்கண்டவாறு இந்திய வம்சாவளி தமிழர்கள் மற்றும் தமிழ்நாட்டில் வசிக்கும் இலங்கைத் தமிழர்கள் சார்பில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும், திமுக தேர்தல் அறிக்கை குழு தலைவர் கனிமொழி தலைமையிலான குழுவினரிடம் மனு கொடுத்தனர்.
க.சண்முகவடிவேல்